Przejdź do głównej zawartości

Posty

Wyświetlam posty z etykietą Peter Gabriel

W półmroku niepewnej przyszłości

Been Undone – Dark Side Mix [2026] brzmi jak wiadomość wysłana z pogranicza snu i technologicznej jawy – niczym komunikat o stanie ludzkości w epoce, która sama siebie przyspiesza. Peter Gabriel wraca tu w formie rozpoznawalnej, a jednak wycofanej o pół kroku w stronę cienia. To nie jest powrót nostalgii, raczej ponowne wejście do laboratorium, gdzie emocje bada się jak zjawiska fizyczne, a intymność przybiera chwiejną formę o nieprzewidywalnej dynamice. Już sam tytuł pierwszego utworu Petera Gabriela otwierającego cykl comiesięcznych księżycowych premier, sugeruje ruch wsteczny – rozmontowanie czegoś, co dotąd trzymało sieć wzajemnych powiązań, relacji, tożsamości, pewności siebie. Tytuł Been Undone niesie w sobie dwuznaczność: bycie "odczynionym" jak z zaklęcia i bycie "rozebranym" z wielu warstw, z narracji, z ochronnych masek. I właśnie to odsłanianie jest tutaj najbardziej intrygujące, bo nie daje ulgi w postaci kulminacji, tylko wciąga w stan ciągłej uważ...

Peter

Magia twórczości Petera Gabriela zawładnęła milionami fanów już dawno temu. Oswobadzający Solsbury Hill , potem innowacyjny Games Without Frontiers , uduchowione San Jacinto czy nasycone elektroniką jego przeciwieństwo I Have The Touch – tyle wystarczyło, żeby wielu z nas – w tym i ja, wiernie śledziło każdy gest artysty przez następne cztery dekady. A Gabriel? Niewiele się zmienił. Wciąż jest kreatywny, zaskakujący, progresywny i mający coś ważnego do zakomunikowania swoim niezmiennie charyzmatycznym głosem.   Począwszy od stycznia, mogliśmy oczekiwać premiery nowego utworu w każdą pełnię księżyca. Uzasadnienie tego wyboru było zdecydowane i celowe. Dla Gabriela połączenie z naturą zawsze miało istotne znaczenie. To nie tylko słońce, przyroda czy daleki horyzont, ale również zapatrzenie w niebo rozświetlone blaskiem księżyca, rozumiane jako element ludzkiego doświadczenia widzianego z nieco głębszej duchowej perspektywy. Jasna i ciemna strona człowieczeństwa oraz wzajemne em...

Osiem minut optymizmu

  Z pomocą fanom w pokonaniu negatywnych emocji związanych z covidem, przychodzą artyści z najwyższej półki. Legendarny frontman Rolling Stones – Mick Jagger oraz Dave Grohl – perkusista Nirvany, a obecnie lider zespołu Foo Fighters połączyli siły, aby wspólnie nagrać piosenkę Eazy Sleazy . Inicjatywa wyszła od Jaggera, który w domowej izolacji przygotował demo nagrania. Utwór został wyprodukowany przez Matta Clifforda , mającego długą historię współpracy ze Stonsami. Rolą producenta, było sprawne przerzucanie plików cyfrowych pomiędzy artystami oraz końcowy miks.  Eazy Sleazy otwiera gwałtowny wybuch perkusji Grohla, który również dodaje zgrabny gitarowy riff oraz linię basu i pozwala Jaggerowi robić to, co potrafi najlepiej – to znaczy, być główną atrakcją. Charakterystyczny głos wokalisty zaskakuje niebywałą czytelnością. Rok poza trasami koncertowymi najpewniej zregenerował siły muzyka, bo ten oprócz śpiewu cały czas energicznie podryguje i robi to podobnie, jak w latac...